Nietzsche’nin hakikat kavramına yaklaşımı ve Kant eleştirisi ağırlıklı bir konuşmayla hakikat kavramının kendisinin varlığı eleştiriliyor. Hakikat neticede bir kavram. Acaba biz bu kavrama olduğundan daha fazla bir anlam mı yüklemeye çalışıyoruz?